Magneetvissen : Mijn eerste vondst

Al als kind ben ik dingen uit de grond aan het graven en wroeten en nog steeds vind ik het leuk om historische items te zoeken. Toch is het pas sinds vorig jaar 2015 dat ik hier ineens erg actief in werd. Alle voorgaande jaren vond ik wel eens wat fossielen hier en daar of een oud pijpje van vroeger maar daar bleef het wel bij. Totdat ik vorig jaar ineens aan een herinnering  dacht dat ik rond mijn 13de met een vriendin een magneet aan een touw had vastgeknoopt om spullen uit het water te vissen. Hierdoor heb ik gelijk diezelfde dag een echte vismagneet gekocht haha.

Eenmaal geleverd zijn we hem gelijk uitgaan testen buiten in de grachten maar eigenlijk het enige dat we vonden waren spijkers, bierdopjes en andere roestig prul. Dit maakt het voor mij niet minder leuk aangezien je nooit van tevoren weet wat er aan de magneet hangt. Soms zit er zo iets zwaars aan dat je helemaal benieuwd raakt wat er aan vast zit. hierdoor zal het voor mij nooit saai worden al is het natuurlijk wel extra leuk als er een “echte” vangst aan zit.

Mijn eerste vondst die ik zelf echt leuk vond, vond ik toen we weer eens een weekend in Friesland waren. hier heb je behoorlijk wat grachten en meren dus konden we uren ons gang gaan. Er zat eerst veel troep onder maar iets verder vonden we op één plek een aantal guldencenten. Het was geen grote vondst maar voor mij genoeg om er erg blij van te worden en altijd beter dan spijkers! Iets verder vonden we nog een oud mes die helaas zo verroest was, dat hij later door de midden brak.

magneetvissen

Tot nu toe dus nog niet veel gevonden maar blijf het zeker proberen!Al het moois dat ik vind zal ik op deze website met jullie delen. Mochten jullie zelf mooie dingen gevonden hebben, laat je verhaal dan achter op het forum, ik ben erg benieuwd!

-Zoë

 

verlaten boerderij Friesland

 

Deze verlaten boerderij in een klein dorpje in Friesland heb ik vorig jaar in 2015 bezocht. We waren toevallig een weekendje in Friesland en waren op internet aan het zoeken naar verlaten gebouwen in de buurt. Helaas valt er weinig te vinden in Friesland. Het enige waar we een adres van vonden was deze verlaten boerderij. Er is geen geschiedenis of verhaal te vinden hierover op internet dus hier kan ik helaas niets over vertellen.

Eenmaal aangekomen in het kleine dorp hebben we geparkeerd op een parkeerplaats midden in het dorp. Nu was het alleen nog even wandelen en goed kijken. Aangezien het echt een heel klein dorp is, was de boerderij zo gevonden. Het staat gewoon aan het eind van de weg tegenover een mooi bewoonde straat. Raar dat dit nooit afgebroken is. Een grote boerderij met het dak aan een kant helemaal ingestort. Wanneer je er om heen loopt zie je de grote schuur deuren die gesloten waren.  Eenmaal aan de achterkant kun je door de kapotte ramen heen kijken. Het enige dat je binnen zag was een winkelwagentje en troep als papier op de grond. Overal is lekkage, hoor je gedrup, en alles is doorweekt. Ook niet zo raar met een ingestort dak. Ikzelf ben niet naar binnen gegaan omdat er helaas ook niet veel te zien was. Iets verder loop je tegen een vervallen klein schuurtje aan helemaal overwoekerd met planten.

Het was een leuke locatie om te zien maar weinig detail en te vervallen om er mooie foto’s te kunnen maken. Met een kwartier ben je hier wel weer klaar.

-Zoë

 

Verlaten begraafplaats

Gelegen net over de grens bij Maastricht. Ik had hier al eens vaker filmpjes over gezien. Mensen die  gingen “kamperen” tussen deze graven op deze verlaten begraafplaats. Mij leek het daarom een interessante locatie om te bezoeken en te fotograferen.

Geschiedenis van de begraafplaats

Net over de grens in België ligt de plaats Rekem waar aan de Daalbroekstraat tot op heden een psychiatrisch centrum gevestigd is. Voor de patiënten van het gesticht werd er een begraafplaats gemaakt tegenover het centrum. Deze begraafplaats is van 1921 tot 1981 in gebruik geweest en is na die tijd overgedragen aan agentschap voor natuur en bos. Nu maakt de begraafplaats deel uit van het nationaal park de Hoge Kempen.

Mijn bezoek

Het psychiatrisch centrum zelf is niet moeilijk te vinden, de verlaten begraafplaats daarentegen was iets lastiger. Wij hadden geparkeerd bij het centrum, en aan de andere kant van de weg zou dan de begraafplaats moeten liggen. Na een klein half uurtje door het bos gelopen te hebben dachten we dat we het niet meer zouden vinden, maar toen we terug naar de auto liepen zagen we ineens een paar kruisjes achter een stalen omheining staan. Yes! we hadden het toch nog gevonden. We konden niet echt een ingang door het hek vinden, dus zijn we er gewoon langs gelopen. Zo konden we ook mooie foto’s maken. Het is even klauteren langs de struiken en takken maar het is zeker interessant om te zien. Allemaal stenen kruisjes in rijen, begroeid met mos en andere plantjes. Er schijnt een graf te zijn met een oud knuffelbeertje er op, maar die heb ik helaas niet gevonden. Wanneer je verder om het hek heen loopt besef en zie je pas hoe groot het is. Eenmaal weer langs de weg lopend zien we de ingang van de begraafplaats met het gesloten hek en aan elke zijde een lijkenhuisje. Wel erg jammer dat we niet dichter bij de graven konden komen maar als het goed is is de begraafplaats ieder jaar met kerst, Pasen en Allerheiligen geopend. Ook familie kan beperkt op aanvraag naar binnen.

Wie weet kom ik dus wel een tweede keer, want het is zeker een interessante locatie.

-Zoë

Fort de la Chartreuse

 

De geschiedenis van Fort de la Chartreuse

Voordat dit prachtige fort gebouwd werd, diende deze locatie voor als klooster van de kartuizer monniken. Deze verlieten het klooster in 1793. Pas in 1817 werd dit fort gebouwd voor de verdediging van Luik in de eerste wereldoorlog. Het fort was sterk maar helaas slaagden de Duitsers er in om het fort over te nemen en in de eerste en tweede wereld oorlog te gebruiken als gevangenis en kazerne. Het fort is nu sinds 1980 verlaten.

Hoe ligt het er nu bij?

Vorige maand ben ik naar dit erg bekende Fort de la chartreuse in Luik geweest. Ook een erg goed en makkelijk te betreden locatie voor beginnende urban explorers. Wat het ook erg makkelijk maakte is dat je op internet goed een adres kan vinden waar het precies gelegen is. het enige nadeel waren de smalle en eng steile straten waar je door heen moet om in de dichts bijzijnde straat te komen waar je makkelijk kan parkeren. Wij hebben geparkeerd in de straat Rue thier de la chartreuse. Vanaf hier vind je aan de boskant een weg die oploopt. Als je deze doorloopt kom je binnen vijf minuten op een soort plein uit met een hek waar het fort achter staat. Op het eerste gezicht denk je dat je over het hek moet klimmen, maar wanneer je door een smal paadje door de bosjes om het gebouw heen loopt vind je gelijk meerdere ingangen in de vorm van tunnels en een soort poorten. Wanneer je binnen bent zie je vooral heel veel gangen en tunnels met door de gangen heen aan elke zijde eigenlijk precies dezelfde “kamers” van steen en veel graffiti helaas. Wanneer je de trappen op gaat weer precies hetzelfde. Wij zijn zelf maar een verdieping naar boven gelopen aangezien het er hogerop gevaarlijk uit leek te zien ( veel verval en stenen die van de daken gevallen waren. Ook de tunnels ben ik niet in geweest omdat dit te donker was, dat bewaar ik dan wel voor de volgende keer haha. Wanneer je door het fort heen loopt kom je in het grote grasveld dat in de binnenplaats van het fort ligt. Hier heb ik nog mooie foto’s gemaakt van het hele fort. Wat ik erg mooi vind aan dit fort zijn de kleine details zoals gevangenishekken (tralies), schietgaten in de muren, de tunnels natuurlijk. Nadat we het fort uitgepluist hadden, zijn we hier nog omheen gelopen. Om het fort heen vind je nog een plein met monumenten en grafstenen, nog een verlaten stuk van het fort, en een soort schuur. Hier ben ik zelf niet meer in geweest aangezien er zoveel fotografen rondliepen en aan het filmen waren voor iets.

TIP: Neem voor deze locatie een goede zaklamp mee wanneer je ook de donkere tunnels in wil, en doe goede schoenen aan aangezien er veel glas ligt.

Ik heb mij zeker erg vermaakt op deze locatie en raad je zeker aan een kijkje te nemen als je geïnteresseerd bent in urban exploring!

-Zoë

 

Welkom!

Een website over de verhalen en herinneringen achter verlaten gebouwen, plaatsen of spullen.

Mijn naam is Zoe en heb al erg lang een eigen website willen maken over dit onderwerp. Ik ben al vanaf jongs af aan hier in geïnteresseerd, maar ben pas sinds kort echt bezig met foto’s maken van verlaten plaatsen (Urban exploring) , metaaldetectie en  magneetvissen. Op deze website zul je steeds meer foto’s, artikelen en informatie vinden over deze onderwerpen.

Neem een kijkje op deze website en wie weet heb je er een hobby bij!




Spookdorp Doel België

 

Doel België

Een van de meest bekende en toegangelijke (bijna) verlaten plaatsen in de Urban exploring wereld. Ook mensen die deze hobby niet hebben, weten van dit dorp. Ikzelf ben hier nu twee keer geweest en blijf het een mooie plaats vinden om te fotograferen.

Doel is een klein dorp vlak over de grens van Nederland. Door uitbreidingsplannen van de haven naast het dorp hebben bijna alle inwoners het dorp verlaten. Nu wonen er nog maar rond de 20 inwoners.

Al wanneer je naar het dorp toe rijd bevind je je op een groot industrietrein. Op een gegeven moment rij je op een lange weg en ineens zie je een paar verlaten gebouwen aan de zijkant van de weg. Nu ben je in Doel. Iets verderop kom je in het centrum van het dorp. Wijzelf hadden de auto geparkeerd langs de weg bij een molen met een eetcafé die elke keer weer druk met bezoekers blijkt te zijn. Omdat ik hier al eens eerder geweest was wist ik nog precies waar alles zich bevond. Toch merkte in dat er in een jaar tijd alweer erg veel gesloopt was. Een jaar geleden waren alle huizen nog dicht gespijkerd maar deze keer waren al de ramen van de huizen ingeslagen en kon je overal zo naar binnen kijken. Overal staan er borden waar op staat aangegeven dat het nog een bewoond dorp is en je dus niet de gebouwen in mag gaan, en ook al is het wel erg verleidelijk, ik heb het er dit keer maar niet op gewaagd aangezien er bewaking rond liep. Gelukkig heb ik vorig jaar nog wat mooie plaatjes kunnen maken binnen wat gebouwen.  Het leuke is dat ook al dacht ik het dorp de eerste keer al helemaal te hebben uitgepluist, ik deze tweede keer toch weer met mooie nieuwe foto’s naar huis kon!

Voor de beginnende Urban explorer zoals ik, is dit een super mooie en makkelijk toegankelijke locatie. Mocht je zelf dit dorp nog willen bezoeken, wacht dan niet voordat het helemaal gesloopt is.

-Zoë